## مزامير

فصل : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

- مزامير ايش 116

-Reset+

### فصل 116

1 خداوند را محبّت می‌نمایم زیرا که آواز من و تضّرع مرا شنیده است.
2 زیرا که گوش خود را به من فرا داشته است، پس مدّت حیات خود، او را خواهم خواند.
3 ریسمانهای موت مرا احاطه کرد و تنگیهای هاویه مرا دریافت، تنگی و غم پیدا کردم.
4 آنگاه نام خداوند را خواندم. آه ای خداوند جان مرا رهایی ده!
5 خداوند رئوف و عادل است و خدای ما رحیم است.
6 خداوند ساده دلان را محافظت می‌کند. ذلیل بودم و مرا نجات داد.
7 ای جان من به آرامی خود برگرد، زیرا خداوند به تو احسان نموده است.
8 زیرا که جان مرا از موت خلاصی دادی و چشمانم را از اشک و پایهایم را از لغزیدن.
9 به حضور خداوند سالک خواهم بود، در زمین زندگان.
10 ایمان آوردم پس سخن گفتم. من بسیار مستمند شدم.
11 در پریشانی خود گفتم که جمیع آدمیان دروغگویند.
12 خداوند را چه ادا کنم، برای همهٔ احسانهایی که به من نموده است؟
13 پیاله نجات را خواهم گرفت و نام خداوند را خواهم خواند.
14 نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم او.
15 موت مقدّسان خداوند در نظر وی گرانبها است.
16 آه ای خداوند، من بندهٔ تو هستم! من بندهٔ تو و پسر کنیز تو هستم. بندهای مرا گشوده‌ای!
17 قربانی‌های تشکر نزد تو خواهم گذرانید و نام خداوند را خواهم خواند.
18 نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم وی،
19 در صحنهای خانهٔ خداوند، در اندرون تو ای اورشلیم. هلّلویاه!