## Sálmarnir

Kafla: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

- Hear Chapter 18 | Audio | click here to play/pause or "save as" to download.

-Reset+

### Kafla 18

1 Til söngstjórans. Eftir Davíð, þjón Drottins, er flutti Drottni orð þessara ljóða, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls. (18:2) Hann mælti: Ég elska þig, Drottinn, þú styrkur minn.
2 (18:3) Drottinn, bjarg mitt og vígi og frelsari minn, Guð minn, hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín!
3 (18:4) Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.
4 (18:5) Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,
5 (18:6) snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.
6 (18:7) Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Hann heyrði raust mína í helgidómi sínum, og óp mitt barst til eyrna honum.
7 (18:8) Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður,
8 (18:9) reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.
9 (18:10) Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.
10 (18:11) Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.
11 (18:12) Hann gjörði myrkur að skýli sínu, regnsorta og skýþykkni að fylgsni sínu allt um kring.
12 (18:13) Frá ljómanum fyrir honum brutust hagl og eldglæringar gegnum ský hans.
13 (18:14) Þá þrumaði Drottinn á himnum, og Hinn hæsti lét raust sína gjalla.
14 (18:15) Hann skaut örvum sínum og tvístraði óvinum sínum, lét eldingar leiftra og hræddi þá.
15 (18:16) Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnun þinni, Drottinn, fyrir andgustinum úr nösum þínum.
16 (18:17) Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.
17 (18:18) Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.
18 (18:19) Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.
19 (18:20) Hann leiddi mig út á víðlendi, frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.
20 (18:21) Drottinn fer með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna geldur hann mér,
21 (18:22) því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.
22 (18:23) Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum, og boðorðum hans þokaði ég eigi burt frá mér.
23 (18:24) Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.
24 (18:25) Fyrir því galt Drottinn mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.
25 (18:26) Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,
26 (18:27) gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.
27 (18:28) Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir hrokafulla niðurlúta.
28 (18:29) Já, þú lætur lampa minn skína, Drottinn, Guð minn, þú lýsir mér í myrkrinu.
29 (18:30) Því að fyrir þína hjálp brýt ég múra, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.
30 (18:31) Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er hreint, skjöldur er hann öllum þeim sem leita hælis hjá honum.
31 (18:32) Hver er Guð nema Drottinn, og hver er hellubjarg utan vor Guð?
32 (18:33) Sá Guð sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan,
33 (18:34) sem gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum,
34 (18:35) sem æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.
35 (18:36) Og þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og hægri hönd þín studdi mig, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.
36 (18:37) Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum, og ökklar mínir riðuðu ekki.
37 (18:38) Ég elti óvini mína og náði þeim og sneri ekki aftur, fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.
38 (18:39) Ég molaði þá sundur, þeir máttu eigi upp rísa, þeir hnigu undir fætur mér.
39 (18:40) Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.
40 (18:41) Þú lést mig sjá bak óvina minna, og fjendum mínum eyddi ég.
41 (18:42) Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.
42 (18:43) Og ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem saur á strætum.
43 (18:44) Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna, lýður sem ég þekkti ekki þjónar mér.
44 (18:45) Óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér, útlendingar smjaðra fyrir mér.
45 (18:46) Útlendingar dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.
46 (18:47) Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns,
47 (18:48) sá Guð sem veitti mér hefndir og braut þjóðir undir mig,
48 (18:49) sem hreif mig úr höndum óvina minna. Og yfir mótstöðumenn mína hófst þú mig, frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.
49 (18:50) Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni.
50 (18:51) Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.