## Sálmarnir

Kafla: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

- Hear Chapter 49 | Audio | click here to play/pause or "save as" to download.

-Reset+

### Kafla 49

1 Fyrir kvenraddir. Til söngstjórans. Kóraítasálmur. (49:2) Heyrið þetta, allar þjóðir, hlustið á, allir heimsbúar,
2 (49:3) bæði lágir og háir, jafnt ríkir sem fátækir!
3 (49:4) Munnur minn talar speki, og ígrundun hjarta míns er hyggindi.
4 (49:5) Ég hneigi eyra mitt að spakmæli, ræð gátu mína við gígjuhljóm.
5 (49:6) Hví skyldi ég óttast á mæðudögunum, þá er hinir lævísu óvinir mínir umkringja mig með illsku,
6 (49:7) þeir sem reiða sig á auðæfi sín og stæra sig af sínu mikla ríkidæmi.
7 (49:8) Enginn maður fær keypt bróður sinn lausan né greitt Guði lausnargjald fyrir hann.
8 (49:9) Lausnargjaldið fyrir líf þeirra mundi verða of hátt, svo að hann yrði að hætta við það að fullu,
9 (49:10) ætti hann að halda áfram að lifa ævinlega og líta ekki í gröfina.
10 (49:11) Nei, hann sér, að vitrir menn deyja, að fífl og fáráðlingar farast hver með öðrum og láta öðrum eftir auðæfi sín.
11 (49:12) Grafir verða heimkynni þeirra að eilífu, bústaðir þeirra frá kyni til kyns, jafnvel þótt þeir hafi kennt lendur við nafn sitt.
12 (49:13) Maðurinn í allri sinni vegsemd stenst ekki, hann verður jafn skepnunum sem farast.
13 (49:14) Svo fer þeim sem eru þóttafullir, og þeim sem fylgja þeim og hafa þóknun á tali þeirra. [Sela]
14 (49:15) Þeir stíga niður til Heljar eins og sauðahjörð, dauðinn heldur þeim á beit, og hinir hreinskilnu drottna yfir þeim, þá er morgnar, og mynd þeirra eyðist, Hel verður bústaður þeirra.
15 (49:16) En mína sál mun Guð endurleysa, því að hann mun hrífa mig úr greipum Heljar. [Sela]
16 (49:17) Óttast þú ekki, þegar einhver verður ríkur, þegar dýrð húss hans verður mikil,
17 (49:18) því að hann tekur ekkert af því með sér, þegar hann deyr, auður hans fer ekki niður þangað á eftir honum.
18 (49:19) Hann telur sig sælan meðan hann lifir: "Menn lofa þig, af því að þér farnast vel."
19 (49:20) - Hann verður þó að fara til kynslóðar feðra sinna, sem aldrei að eilífu sjá ljósið.
20 (49:21) Maðurinn í vegsemd, en hyggindalaus, verður jafn skepnunum sem farast.